اگر عاشق كسي باشي حتي اگر سالها هم نبينيش از يادت نميره
اگه ديدي از يادت رفت بدون عاشقش نبودي فقط بهش عادت كرده
بودي حالااگر من تو رو هزار سال هم نبينم از يادم نميري..
کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم
اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش را از نگاهش می توان خواند
اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد
و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم
سکوت پر بهتر از فریاد تو خالیست!!!؟؟؟

اینم جواب عزیزم که از من پرسیده بود دوستی و عشق قشنگه؟
بعد من بهش گفته بودم که دوستی و عشق حسابش از هم جداست
این هم دلیلش عزیزم:
هنگام ديدن معشوق تپش قلبتون زياد می شه...
اما وقتی کسی که دوستش داری رو می بینی احساس خوشحالی
می کنی...
هنگام عاشق بودن زمستان در نظر تون بهار است...
...اما وقتی کسی رو دوست دارید زمستان فقط زیباست...
...وقتی به کسی که عاشقشی نگاه می کنی خجالت می کشی...
...اما وقتی کسی رو دوست دارید نگاه می کنید لبخند می زنید...
...وقتی با معشوق خود روبرو میشی خجالت می کشی و دست و پا تو
گم می کنی...
...ولی هنگام رو برو شدن با کسی که دوستش داری را حت تری و می
تونی ابراز وجود کنی...
...عاشق بدون معشوقش دوام نمیاره و از پا در میاد...
...اما در صورت دوست داشتن غم دوری تنها چند روزیست...
...وقتی کنار معشوق خود هستین نمه تونی هر انچه در ذهن است
بیان کنی...
...اما وقتی کسی رو دوست دارید میتونی ذهنیت خود رو بیان کنی و
راحت تری...
...وقتی معشوق تو گریه می کنه تو هم گریه می کنی...
...اما در مورددکسی که دوستش داری سعی می کنی ارومش کنی...
...احساس عاشق بودن و درک اون از طریق بینایی است...
...اما درک دوستی از طریق شنوایی است...
...رابطه ی دوستی رو می توان پایان داد...
..اما هرگز نمی توان چشم خود رو به احساس عاشق بودن بست اگر
هم ببندیم...
..باز عشق همانند بذری از وجود ادمی می روید...

نظرات شما عزیزان: